Prof. dr. Fieke van der Lecq en de dynamische driehoek van wetenschap, uitvoering en betrokkenheid

Vrijdag liep prof.dr. Fieke van der Lecq glimlachend tussen 35 andere in toga gehulde professoren de aula van de Erasmus Universiteit in. De reden voor haar glimlach: ze hield haar inaugurele reden als bijzonder professor Pensioenmarkten.

 

Hoe werd ze professor?
Van der Lecq (1966) studeerde economie in Groningen. Nadat ze daar cum laude was afgestudeerd in de algemene economie én bedrijfseconomie, promoveerde ze, ook in Groningen op “Money, Coordination and Prices”. Tijdens haar studie zat in het vakgroepbestuur en in de faculteitsraad en was bedrijfsleider van de societeit van studentenvereniging Hendrik de Cock. Ook liep ze stage bij de Nederlandse Bank. In de tussentijd liep ze stage bij De Nederlandsche Bank. In 1998 promoveerde ze op een onderwerp binnen de theorie van het geldgebruik.

 

Een jaar voor haar promotie startte ze bij de directie Binnenlands Geldwezen van het ministerie van Financien. Ze vond dat ze er te weinig bijleerde over economie en Van der Lecq stapte over naar het Centraal Planbureau (CPB), waar ze deel ging uitmaken van de onderzoeksgroep naar de kenniseconomie. Ook daar bleef ze niet lang. ind 1999 vond ze een functie die wel goed bij haar paste. Ze werd hoofdredacteur van hét economenblad: de ESB en bleef daar tot eind 2005. 

 

Ondertussen was ze ook nog voorzitter van Mensa, de vereniging voor hoogbegaafden (zie mijn vorige blog) in 2004 en 2005. Daarnaast vond ze nog tijd en energie om een dag per week onbetaald gastonderzoeker te zijn aan de Erasmus Universiteit, dat is ze gebleven tot 2008. Januari 2006 kreeg ze bij de Nederlandse Mededingingsautoriteit de leiding over een team van acht onderzoekers die de concurrentieverhoudingen in de financiele sector (waaronder pensioenfondsen) in de gaten houden. Wederom heeft ze een nevenfunctie: ze is bestuurslid van Wim Dreesstichting voor Openbare Financiën.

 

Naast en/of vanuit haar functies is van der Lecq een productieve schrijver van artikelen. Haar artikelen verschijnen in het Financiele Dagblad, de ESB, diverse vakbladen rond pensioenen, NRC-Handelsblad, the Economist, etc. Verder geeft ze veel presentaties en interviews: Radio 1, Radio Rijnmond, (internationale) conferenties, de VU, de
Stichting Pensioen Opleidingen, de Feminist Salon in Amsterdam, etc. Naast meer academische onderwerpen richt ze zich ook op financiële alfabetisering.

 

Toch kwam de vraag om professor te worden voor haar als een verrassing: ze vertelde vrijdag dat ze figuurlijk een gat in de lucht sprong toen die vraag haar gesteld werd. Haar leerstoel worden mede mogelijk gemaakt door financiële dienstverlener Codares. Cordares beheert de pensioenen en verzekert het inkomen van meer dan één miljoen Nederlanders.

 

De oratie
Na een welkomstwoord van de rector stond van der Lecq fier achter het katheder. Ze liet in een rap tempo sheets zien om haar boodschap te onderbouwen. De markt van pensioenen evolueert, zoals de hele evolutie. Dat betekent dat sommige pensioenfondsen het beter doen dan anderen én dat er wellicht op termijn een ander instituut beter geschikt is om financiele zekerheid te bieden voor onze oude dag. Zover is het echter nog niet: “Niemand zit te wachten op pensioenfondsen als de dinosaurussen van de financiële sector.”

 

Ze gaf haar verhaal een persoonlijke tint door foto’s te laten zien van haar oudste vriendin, een non geboren in 1917, en haar jongste vriendin, haar nichtje geboren in 2007. Zuster Gabriella Piggen heeft AOW en deelt van het gebruiksrecht van het klooster. Nichtje Daphne heeft een levensverwachting van 82,3 jaar. Van der Lecq: “Voor de Daphne’s van deze wereld wordt nu al onderzocht hoe pensioenen toekomstbestendig kunnen worden gemaakt. Daaraan hoop ik vanuit de leerstoel pensioenmarkten een steentje bij te dragen.”

 

In de oratie bracht van der Lecq veelvuldig dynamische driehoeken naar voren. Die gingen over evolutie, de partijen in de pensioenmarkt, etc. Daarin wil ik een driehoek toevoegen: die van wetenschap, uitvoering en betrokkenheid. Naar mijn idee opereert van der Lecq uitstekend op die drie terreinen, en doet dat ook nog in een zeer uitgebreid en sterk netwerk van vakgenoten, vriendinnen en familie (nog een driehoek). Chapeau!

 

Bronnen:
- NRC Handelsblad, 19 oktober 2005, “Alleseter met allergie voor sleur. Wie is Fieke van der Lecq?” door Friederike de Raat
- haar pagina bij de Erasmus Universiteit en de nieuwspagina over haar oratie (bron foto).
- Linkedin
- Cordares.