Solliciteren is top sport, met spelregels om rust te creëren

Werk zoeken kun je zien als een sport en dan wel topsport! In sporten, in zenbeoefening, op het werk: overal zijn spelregels, met als één van de doelen om rust te creëren. Door de spelregels weet iedereen waar men aan toe is en hoeft er niet per situatie worden geïmproviseerd.  Is je belangrijkste prioriteit werk vinden, beslis dan welke spelregels je wilt hanteren. Zo hanteren sommige cliënten een weekindeling, waarbij ze bijvoorbeeld altijd op donderdag en maandag zoeken naar nieuwe vacatures en de rest van de week netwerken. Dat soort spelregels maken voor jezelf geeft rust. Hierbij drie tips voor nog meer spelregels.

1. Speel om te winnen, maar mens erger je niet!

Door je best te doen bij een gesprek, bij onderzoek, bij een brief geniet je meer van het doen. Je blijft daardoor bewuster van wat je doet, bent er meer met je aandacht bij. Daardoor is ook de kans dat het goed gaat beter. Schrijf bijvoorbeeld niet een standaardsollicitatiebrief naar iedere vacature, maak er een spel van om iedere brief maatwerk te maken. De echte voetballers voetballen ook als het regent, stormt, sneeuwt. Bij de enige Feijenoord-wedstrijd die ik ooit heb meegemaakt (in oktober 2009 tegen ADO Den Haag in de Kuip) was het vreselijk koud en begon het zelfs te sneeuwen zodat de bal bijna onzichtbaar werd. Geen nood: er werd een andere kleur bal het veld ingegooid. Feijnoord won trouwens, als ik het me goed herinner met 3-1. Ga dus door met werk zoeken. Laat je niet teveel afleiden door problemen in de privésfeer, door het mooie of slechte weer, door de feestdagen, de verliefdheid, die paar tegenvallers, die computer die het niet doet, de telefoon die eruit ligt, het drukke vrijwilligerswerk, de zieke hond: hou die bal in het veld.

Ook geldt: mens erger je niet. Soms win je, soms verlies je. En ook in voetbal wint er maar één de wereldcup. Geniet er ook van om tweede te worden. Het WK 2010 was hier een prachtig voorbeeld van. Het Nederlands elftal kwam balend aan op Schiphol na het verlies tegen Spanje. Een dag later stonden ze juichend op de rondvaartboot door Amsterdam, blij dat ze het toch maar zo ver hadden gebracht. De Engelsen hebben hiervoor de mooie uitdrukking “Count your blessings”, tel je zegeningen. Heb je dus een afwijzing binnen na een sollicitatiegesprek: wees blij dat je het gesprek gehad hebt, ervaring op hebt kunnen doen, nieuwe mensen hebt leren kennen. Krijg je een afwijzing na een brief (of niet eens een afwijzing) wees dan blij dat je weer een kans hebt gehad. Misschien was het een vreselijk baan en ben je mooi ontsnapt. Misschien heb je door de vacature toch een kijkje gekregen in een organisatie die nieuw voor je was.

2. Benader de scheidsrechter met respect én zoek de mazen

De scheidsrechter, dat is bij solliciteren de werkgever of meer specifiek de sollicitatiecommissie of de P&O-er die de brieven selecteert. Uiteraard ben je niet altijd blij met de beslissing van de scheidsrechter, maar behandel hem of haar wel met respect. Boos worden heeft geen enkele zin, je loopt het risico op een rode kaart (een zwarte lijst).

Susan had niet echt een standaard cv en baalde omdat ze het gevoel had dat P&O-ers haar sollicitatie nooit serieus namen. Terecht zocht ze de mazen van het spel op: ze probeerde altijd de leidinggevende zelf te bereiken en zo haar brief rechtstreeks onder zijn/haar aandacht te brengen. Misschien dat P&O hier niet blij mee is, maar het is niet tegen de spelregels. Zo werd Hedwig eerst informeel benaderd was voor een baan. Toen de vacature officieel werd, was het opleidingsniveau hoger dan het hare. Ze werd door P&O niet geselecteerd en ontving geen uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Gelukkig nam ze contact op met de leidinggevende, die haar alsnog liet mee doen in de selectie, wat haar de begeerde baan opleverde.

3. Luister niet naar 16 miljoen bondscoaches

Cliënten vertellen me vaak hoeveel goedbedoelde adviezen ze krijgen van vriendinnen, familie, oud-collega’s, buren, kennissen, etc. Een cliënt had een schoonmoeder die vond dat ze de zorg in moest. Een ander had broers die vonden dat ze de zorg uit moest. Een derde kreeg het advies om vooral niet in de luchtvaart te willen werken, want daar is toch geen werk. Nummer één ging niet de zorg in, nummer twee juist wel en nummer drie vond toch werk in de luchtvaart dankzij zijn netwerk. Kortom: als het over werk zoeken gaat zijn er 16 miljoen bondscoaches. Luister naar hen, bedank hen voor de adviezen en beslis zelf wat je doet.