De angst voor stilte

weekend sesshin maart 2013 slotfoto mailDe eerste keer dat ik naar een zen-meditatieweek ging was ik bang voor de stilte. Een hele week niet praten, het leek me een zware beproeving. Dat is nu vier jaar geleden en ik ben stilte steeds meer gaan waarderen. Sterker: ik organiseer nu zelf stilteweekends.

De angst voor eenzaamheid

Nu besef ik dat mijn angst voor die eerste week te maken had met de angst voor eenzaamheid. ‘Ben ik er nog, als niemand met me praat, als niemand me in de ogen kijkt?’ Het verlangen naar verbondenheid, naar contact, is een van de grootste verlangens van mensen.

De angst om in een sekte te belanden

Niet praten, naar mijn idee betekende dat doen wat iedereen doet, doen wat me opgedragen werd. Dat riekt toch wat naar een sekte? Zou dat wel veilig zijn?

De angst voor de doos van Pandora

Een andere angst was: wat ga ik allemaal tegenkomen als ik op dat kussen zit te mediteren? Zen is gericht op zelfinzicht, maar wil ik mezelf wel echt leren kennen? Misschien zijn er wel stukken van mij die me helemaal niet bevallen. Misschien komt er wel oude pijn, angst, verdriet naar boven dat ik liever niet voel. Laat die doos van Pandora maar lekker dicht zitten.

De kracht van stilte

Ik zit met Etienne links en Sietze rechts van me. Het voelt fijn om zo samen te zitten. Bij de loopmeditatie volg ik Sietze, het voelt vertrouwt. Als we naar buiten lopen voor de lunch is er geen duwen, geen voordringen, ieder voegt zich naar de anderen. Aan tafel vul ik de glazen van mijn tafelgenoten, zij bieden mij de schalen aan. Ik zie de blik van Olaf naar de boter gaan en geef hem de botervloot. Samen stapelen we borden en bestek op. Na het hardlopen zitten we uit te hijgen op de trap buiten. Iemand heeft een dienblad met water en glazen neergezet, wat attent.

De routines in de stilte geven houvast. Ik hoef geen tijd te verspillen aan nadenken hoe laat ik wat zal doen, wat ik aan zal trekken, wat ik zal bestellen voor het avondeten. 100 procent van mijn tijd kan ik besteden aan mijn eigen ik. Vers fruit en koekjes verfrissen me. Heb ik vragen dan is er iemand aan wie ik ze kan stellen. Wil ik weg, dan staat de deur wijd open. Het is als een schaakspel, een choreografie, een LAW: de kaders bieden vorm voor een mooi spel, een mooi ballet, een mooie wandeling.

Zittend in meditatie komen gedachten en ze gaan weer. Eerst gedachten over mijn klanten, de een na de ander komt me bezoeken. Gedachten over mijn bedrijf, over mijn man, mijn familie, mijn vriendinnen. Het lukt wat vaker om de gedachten hier te houden, de lezing/teisho, de meditatiehal, het kussen waar ik op zit. Ik voel mijn weerstand tegen het zitten, de koan (zenraadsel) waar ik mee zit. Ik durf de weerstand in de ogen te kijken. Dan valt er een kwartje: he, ja, zo denk ik! En ja, het kan dus ook anders! Zo vervang ik oude vastgeroeste patronen door flexibiliteit in mijn denken en voelen. Nu kan het nieuwe ik rijpen, in de stilte.

Ook de stilte ervaren?

Dat kan in het stilte weekend (sesshin) van vrijdagavond 31 januari tot zondagochtend 2 februari in Rotterdam. Zie ook de eerdere artikelen Zen en werk bubbels en Zen en werk sesshin: een heel goed/slecht idee.

En/of volg een zen introductiecursus, bijvoorbeeld bij Zen.nl Rotterdam. De cursussen starten begin februari.

yaza smal

 

Webinar 14 februari: Ben je klaar voor nieuw werk dat naar je zin is?
Zen en werk: een heel goed/slecht idee